Je weet dat als je opa 100 jaar wordt, je geen jaren meer moet wachten met een shoot in zijn flatje. En dus schakelde ik Ine in, om het licht dat daar binnenvalt zo mooi te vangen, want dat kan ze als geen ander. Je moet weten dat mijn opa helemaal niet zo grafisch of scandinavisch fris woont. Eerder donkerblauw (op de muren) en met vele (zelfgemaakte) objecten rondom hem. De shoot, daar was hij heel benieuwd naar. Hij haalde er zijn mooiste geruite (met donkerblauw) hemd voor uit de kast en kamde zelfs zijn 3 haren naar achter. En de rest is geschiedenis : zie hem blinken op de foto’s, vol trots één van zijn vele verhalen aan het vertellen. Ine kan veel, maar als ze iets zeker kan als geen ander dan is het mensen open laten bloeien voor de camera en ze ‘vangen’ zoals ze zijn.